Toen je 14 jaar en 7 maanden geleden geboren werd, was het niet de planning dat je zou blijven. Maar al snel maakte je toch deel uit van de roedel. Je was zo makkelijk. Eenmaal mee in de kinderwagen, wilde iedereen je wel hebben en hoorde je al gauw overal in het bos: “Elvis, Elvis, Elvis”… Je was een echte allemansvriend. Je ging ook graag hier en daar logeren. Gewoon omdat je er zin in had en je gaf zelf aan, wanneer je weer “naar huis” wilde. Bang voor honden? Elvis trok iedereen over de streep met zijn kalme uitstraling, zijn hartverwarmende blik en zijn lieve karakter.
Tijdens de coronaperiode bleef je bij Angelina en Tom. Je genoot van de aandacht en liefde, de strandwandelingen en alle uitstapjes. Je was de laatste jaren ook vaak bij de familie Claassen. Ook daar werd je overgoten met liefde en aandacht. Het laatste jaar was je bij Carolien in huis en maakte je daarvan een thuis en was je een stabiel anker voor Timber. Op 13 augustus 2025 gaf je ineens aan dat het “goed” geweest was. Nee, aan een of andere planning deed jij niet. Je piepte er net zo rustig tussenuit zoals je altijd geweest bent. Heel kalm en zen. Lieve Elvis, bedankt voor je liefde, warmte en rust. We gaan je ontzettend missen… je was een oude ziel.
